KUSURA BAKMA VEYSEL MÜDÜR: “BU YAPTIĞIN FAZLA!”

Başlığa bakıp da sakın aldanmayın; “Bu yaptığın fazla” derken alışık olmadığımızdan!

Bu şehir, bir vekili hem Ankara’da hem Kocaeli’de bu kadar aktif, bu kadar halkın içinde görmeye alışık değil…

Kocaeli siyasetini az çok takip edenler bilir; bu şehir lafa değil, icraata bakar. Önüne kırmızı halı serilsin isteyenle, ayakkabısının altı çamur olanı iki dakikada ayırır. Kimse kusura bakmasın, öyle süslü laflarla halkın gözünü boyayamazsınız bu memlekette. İşte tam da bu yüzden Veysel Tipioğlu ismi geçtiğinde sokakta hava bir anda değişiyor.

Biz onu dün tanımadık. 2019’da Kocaeli İl Emniyet Müdürü olarak geldiği günü hatırlayın. O koltuğa oturup sadece emir yağdıran bir adam olmadı hiçbir zaman. Teşkilatın gariban polisine de sahip çıktı, çarşıda pazarda gezen vatandaşın huzuruna da... Yıllarca rafta kalan, "unutuldu" denilen cinayet dosyalarını tek tek çözdürdü, uyuşturucuya sokakları dar etti. O dönem emniyet personeli arkasında dağ gibi durdu, halk da "İşte aradığımız müdür bu" dedi. Boşuna değil yani milletin sevgisi.

Sonra takvimler 2023’ü gösterdi, milletvekili seçildi. Açık konuşalım; çoğu vekil Ankara’ya kapağı atınca şehrin yolunu unutur, bayramdan bayrama uğrar. Tipioğlu öyle mi yaptı? Asla. Meclis’e gitti; TBMM Güvenlik ve İstihbarat Komisyon Başkanı oldu, devletin en kritik masasına oturdu. Kürsüye çıkıp konuştuğunda Ankara’da yer yerinden oynuyor, çatır çatır hakkını veriyor o koltuğun. Ama işi biter bitmez soluğu yine Kocaeli’de alıyor. Ankara ile Kocaeli arasında resmen mekik dokuyor adam.

Bakın abartmıyorum, 12 ilçeyi adım adım geziyor. Kışın kuru ayazında da sokakta, yazın milletin gölge aradığı o cehennem sıcağında da... Takım elbiseyi giyip protokolün arkasında poz kesmiyor; giriyor İzmit’in ara sokaklarına, Gebze’nin sanayisine, Kandıra’nın köylerine. Emeklinin oturduğu kahveye dalıyor, selamı verip tabureye çöküyor. Esnafa hal hatır soruyor, gençlerin yanına gidip derdini dinliyor. Vatandaş bir sıkıntısını anlattığında da "Bakarız, not aldık" deyip geçiştirmiyor; çıkarıyor telefonu cebinden, orada, o saniye işi çözmek için muhatabını arıyor. Bürokratik laf kalabalığı yok, anında hareket var.

Benim için yeri zaten ayrıdır, şahsi muhabbetimiz bir yana; ama burada mesele dostluk falan değil. Sokaktaki vatandaşın gördüğü tablo bu. Kocaeli zor bir şehirdir, öyle kolay kolay kimseyi bağrına basmaz. Ama Veysel Müdür –ki çoğumuzun dilinde hâlâ öyle kaldı– sahici adam. Kibir yok, mesafe yok, hesap kitap yok.

Şehirler böyle insanların kıymetini görevdeyken bilmeli. Veysel Tipioğlu, Kocaeli için gerçekten büyük bir şans ve bu emeğin, bu terin arkasında durmak da bu şehrin boynunun borcu.