Başkan Büyükakın: “Zayıf halkaları iyileştirmemiz lazım”

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi öncülüğünde, ŞÛRA Kent Politikaları ve Araştırmaları Merkezi ile Ulaşım Dairesi Başkanlığı koordinasyonunda düzenlenen “Engelsiz Hareketlilik Platformu Çalıştayı” bugün Kocaeli Kongre Merkezi’nde gerçekleştirildi. Çalıştayda, engelli bireylerin kent içi ulaşımda karşılaştıkları sorunlar kapsamlı şekilde ele alındı. Çalıştaya Kocaeli Valisi İlhami Aktaş, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteri Hayri Baraçlı, AK Parti Kocaeli İl Başkanı Şahin Talus, AK Parti İzmit İlçe Başkanı Halil Dokuzlar, MHP İzmit İlçe Başkanı İlker Kazan, Ulaşım Park Genel Müdürü Serhan Çatal, Kocaeli Kent Konseyi Başkanı Kadir Çetin ve çok sayıda katılımcı yer alırken 138 kurum ve kuruluş temsilcisi 220 aktif katılımcı, 6 moderatör, 6 raportör ve 6 uzman masa sorumlusu görev yaptı.

557 bin ücretsiz yolcu

Çalıştayda, Kocaeli’de engelli bireylerin toplu taşımaya erişimini artırmaya yönelik yürütülen çalışmalar da paylaşıldı. Günlük olarak engelli kartı ile 18 bin 500 biniş yapıldığı, aylık ortalama 557 bin ücretsiz engelli yolculuğu gerçekleştirildiği belirtildi. Engelli vatandaşlara verilen ücretsiz Kocaelikart sayısının 84 bin 883 olduğu ifade edilirken, UlaşımPark bünyesinde hizmet veren, sesli ve görsel durak anons sistemine sahip 704 adet engelli binişine uygun belediye otobüsünün aktif olarak hizmet verdiği aktarıldı. Kent genelinde hizmet veren bin 444 özel halk otobüsünün yüzde 93’ünün erişilebilir hale getirildiği, ayrıca 47 adet asansörlü üst geçidin kent genelinde kullanımda olduğu vurgulandı.

“Planla, uygula, önlem al”

Programda sözü alan Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın şunları söyledi: “Ne kadar planlarsanız planlayın. Hayat başka bir şey içinde akıyor. Ve peşinden siz yeni problemleri planlıyorsunuz, uyguluyorsunuz. Bakıyorsunuz sorun çıkıyor. Tekrar gözden geçiriyorsunuz. Ona ilişkin tedbirler alıyorsunuz ve bir daha bakıyorsunuz. Buna Puko döngüsü deniyor. Planla, uygula, kontrol et, önlem al. Bu habire yenilenir. Habire iyileşir.

“Zayıf halkaları iyileştirmemiz lazım”

Biz aslında engellerin erişimiyle ilgili ilk çalışmayı yapmıyoruz. Daha önceden de çalıştay yaptık. Şimdi bilahir yapıyoruz. Niye yapıyoruz? Çünkü bir şeyler yapıldı, bir mesafede alındı. Belli şeylerde ilerleme kaydedildi. Belli şeylerde sorunlar var. Doğru yöntemle kimle konuşacağız? Mesela bebek bekleyen bir annenin otobüse binmesi de erişilebilirlik problemi. Onu ne yapacağız? Yani mesele bu haliyle kompleks bir mesele. Bakış açımızı, taktığımız gözlükleri bir gözden geçirip onu bir daha bir ayarlayıp temizleyip, belki yerini değiştirip bir daha bir gözden geçirmek gerekiyor. Her seferinde yaptığımız gözden geçirme çalışmasında, iyileştirme çalışmasında bu zayıf halkaları bulup bulup iyileştirmemiz lazım. Aslında her seferinde bir şeyleri iyileştirmemiz lazım. İlerleme de büyük ölçüde böyle sağlanıyor zaten. Bir şeyi bul, düzelt, devam et. Başka bir şeyi bul, düzelt, devam et. Hayat hiçbir zaman tamamı kafada tasarlanarak, kağıt üstünde hesaplanarak değil. Hiçbir zaman aklınıza gelmeyen çok sayıda problemler geliyor.

“Herkes eşit haklara sahip”

Bir başka konu, doğrudan özel bireylerle ilgili bir konu. Bu asla merhametle alakalı bir şey değil. Onlara acımakla, ya onlara yazık ya falan gibi bir konu değil. Bu bir hak. Bu şehirde olmanın hakkı. Bu toplumun özgür bir bireyi olma niteliğinin getirdiği, doğuştan gelen bir hak. Bu şehirde yaşayan herkes eşit haklara sahip ve o haklardan fırsat eşitliğini elde edecek şekilde yararlanma koşullarına kavuşan bir durum olarak yerine getirilmesi gerekiyor. Engelli dediğimizde aslında insanların genellikle işte bir tekerlekli sandalye geliyor. Ya da bir işitme sorunu, görme sorunu geliyor. Ama hareket edememe sorunu, onları da bir mesele olarak görmek gerekiyor. Aslında erişilebilirlik meselesini biraz daha açtığımızda, eğer bir yere bir toplu ulaşım sistemi gitmiyorsa, yol gitmemişse, oradaki engelsiz bireyler de engellidir. Yani mesele bu boyuttan bakıldığında bambaşka bir mesele haline geliyor. Yani bu mesele bir yardım değil, eşitlik meselesidir.

“Yönetimler halkın mutluluğu için var”

Toplumun tüm bireylerinin şehir yaşamına katılımının önünün açılmasıyla ilgili bir meseledir. Biz en baştan beri hep mutlu şehir mottosunu kullandık. Bunu seçerken bilinçli olarak seçtik. Baştan bize itiraz ettiler. Dediler ki, mutlu şehir derseniz yarın bir sorun görürler. Yolda yürürken bir yoldaki taşa bastığınızda su fışkırır ya bazen kaldırıldığında. O taşlar su fışkırır, üzerine basarlar, üsttekindenle ilgili fotoğrafını çeker, paylaşanlar ve derler ki bu mutlu şehir. Evet desinler dedim ben ısrarla. Çünkü yönetimler halkın mutluluğu için var. Nihai hedeflerle çalışmamız lazım. Ara hedefler koyduğumuzda kafalar karışıyor. Niçin var hükümetler? Niçin var yerel yönetimler? Halk için var. Halk olmasa devlete ihtiyaç var mı? Halk olmasa belediyeye ihtiyaç var mı? Belediye niçin var?

“Çok başarılı öğrencilerimiz var”

Biz bir şey daha yapalım, bu toplumda belli noktalara erişimde sorun azalsın. Her seferinde bir şey azaltalım, her seferinde bir şeyi gözelim, her seferinde bir şey daha iyileşsin. Sonra durup bakalım biz ne kadar neyi iyileştirmişiz. Eksik var mı, katılamayan var mı? Onları bu yaşama nasıl katarız? Ama sizlere bir öneride bulunmak istiyorum. Bizim gençlerimiz var bu şekilde teknoloji yarışmalarına katılan, üniversitelerde, lise çağında teknoloji ödülleri alıyorlar. Çok başarılı öğrencilerimiz var. O öğrencilerimize bir yarışma düzenleyelim. Sponsoru belediyelerimiz olsun, valiliğimizin diğer kurumlarımızla, üniversitelerimizle tabii ki birlikte düzenleyelim. Ve bu öğrencilerimiz erişilebilirlikle ilgili problemlerle ilgili teknolojik çözümler getiren bir Teknofest yarışmasına katılsınlar. Bu şehir özelinde başlayalım, sonra diğer şehirlere de yayalım. Engelsiz Teknofest yarışı hazırlayalım. Genel sekreterim bunun altyapısını da siz hazırlayın. Ama bizzat bir engeli aşmayla ilgili olsun ve o fikirleri ödüllendirelim.”