Nöbetçi Eczaneler
2025’e minnetle, 2026’ya sade bir adım…
2026’ya girdik.
Bu kez büyük laflar etmeyelim.
Çünkü 2025 fazlasıyla konuştu.
Yükseltti, indirdi, sarstı, öğretti.
Bazen zirveye çıkardı, bazen de sert bir şekilde yere bastırdı.
Ama bugün dönüp baktığımda şunu net söyleyebiliyorum:
2025 açıkçası benim senemdi.
Kolay olduğu için değil.
Parlak olduğu için değil.
Beni şampiyon yaptığı için hiç değil.
Gerçek olduğu için.
Her yükselişin bir bedeli olduğunu, fazla yükseltenin fazla düşürebileceğini öğretti.
Tempo arttıkça yük arttı.
Hız arttıkça kontrol azaldı.
Ve denge, en çok ihmal edilen şey oldu.
Bu yıl bana şunu gösterdi:
“Sürekli ileri gitmek her zaman kazanmak değildir.”
Bazen durmak, bazen yavaşlamak, bazen de frene basmak gerekir.
O yüzden 2026’ya girerken beklentim düşük.
Ama bu bir geri adım değil.
Bu, bilinçli bir tempo ayarı.
2025 kadar sarsmayan bir yıl istiyorum.
2025’i özletmeyen ama öğrettiklerini unutturmayan.
2026 daha az kalabalık olsun.
Daha sade…
Daha sessiz…
Daha kontrollü…
Daha az aksiyon, daha az gürültü.
Daha çok sağlık, daha çok istikrar.
Artık her zirveye çıkmak zorunda değilim.
Her ivmeyi sonuna kadar zorlamak da gerekmiyor.
2025’e minnettarım.
Getirdiği güce…
Dayanıklılığa…
Ve kazandırdığı bakış açısına.
Çünkü bazı yıllar sadece madalya kazandırmaz;
omurga kazandırır.
Zirve de geçer, düşüş de; geriye sadece ayakta kalmayı öğrenmiş bir duruş kalmalıdır; çünkü… Nothing’s Forever.
Mutlu Seneler.